بعضی کارها حماقت است، نه شجاعت !!

 رویا بخشی از واقعبت است. من اون بخشی از واقعیت را انتخاب می کنم که توش شادم.

                                                                    کرگدن- سالن اصلی تئاتر شهر-کارگردان فرهاد آئیش

اگه دیدی یه نفر ( ترجیحا دختر) وایستاده تا چراغ عابر سبز شه یه جوری بهش نگاه کن، انگار یک هرزه خیابونی دیدی.

اگه دیدی یه ماشینی داره میاد، و چون تو پریدی جلوش به چراغ سبز نرسیده و برای همین داره بد نگاهت می کنه، یه جوری بهش نگاه کن انگار بت فحش  داده .

و در نهایت وقتی رسیدی اون ور خیابون شروع کن به غرغر کردن که " اینجا مملکت نمی شه !! مردم اینجا یه مشت گاون که فرهنگ ندارند !"

+ چشماش چه شکلی بود ؟ مهربون بود ؟ تو نگاهش چی دیدی ؟

-راستش دقت نکردم به چشاش، اما کفشاش "نایک" بود !!

بعضی حرف ها نباید گفته شه. ۹۹ درصد ما، اگه بدونیم اون ها کدوم ها حرف ها هستند، این قدرت رو داریم که اون ها رو به زبون نیاریم، مهم اون اگر است ...

پ.ن: دلم برای روزای گذشته تنگ شده، وقتی همه هنوز بودن : قتانه، مجید، سهند،آرش، پویا، رایان، ناصر، فرهاد، شهین، آنا، ایمان، حسین جف، امیر، شاهین(اگه چنگیز بفهمه من اینو اینجا نوشتم!!)، حتی ...

واسه اون کلاس های ام.جی و اون زنجیرش، واسه کلاس هیدرولیک، واسه کلاس ها بختیاری، واسه شکات کشی خوردن سر درسای سرویس، واسه آزمایشگاه ها، واسه خنده هامون، واسه دعواهامون ...

زود گذشت، اما خوش گدشت

توضیح : گاهی یه پستایی می نویسم که با قالب کلی وبلاگ (یعنی مینیمال بودنش) در تضاد هستند. این پست ها صرفا برای دل گیلاس  (یعنی اینجانب) بوده و ارزش دیگری ندارد !!!

اقتصاد ناسالم یعنی وقتی به ویترین یه مغازه نگاه می کنی، نتونی تشخیص بدی قیمت ها به تومان یا به ریال ؟!!!

پ.ن : البته اگه کلاس جذابیتی داشته باشه نه مثل این خراب شده ای که 5 سال عمر ما تا الآن توش حروم شده ....

هر وقت فکر می کنم دیگران هم ممکن است افکاری مانند من داشته یاشند، حالم از پستی و بی شرفی آدم ها به هم می خورد ...

خرید سیم کارت ایرانسل از نوع جایزه دار، شرط لازمه که شک کنیم یه نفر از تجرد به سمت تاهل میل کرده و  شرط کافی فعال نمودن یکی از طرح های مدادرنگی آن است.

پ.ن : این پست فقط جنبه آموزشی (در مبحث شرط لازم و کافی) داشته و هیچ گونه ارزش دیگری ندارد !!

و تمامی مشکلات از لحظه ای شروع شد که جهل مرکب ما تبدیل به جهل ساده گردید !!

خوشا به حال آن کسی که خر آمد و الاغ رفت ...

تا وقتی بچه ایم می پرسیم "چرا" ، وقتی بزرگ می شیم می پرسیم "چگونه"، وفتی بزرگ تر می شیم دیگه یاد می گیریم سوال نپرسیم !!

ای کاش می فهمیدی ، ولی چه کنم که ذاتا نفهمی !!